maandag 4 oktober 2010

Vrije dag.

Vandaag had zij een geweldige dag. Ze had een vrije dag en verwende zichzelf van top tot teen, zoals zoveel vrouwen dat graag doen op hun vrije dag. Toen ze wakker werd leek de dag nochtans niet zo goed te beginnen. Ze heeft de vreselijkste buren die besloten om vanochtend om zeven uur nieuwe ramen te plaatsen. Als ze geen nieuwe ramen plaatsen, schreeuwen ze vaak tegen elkaar. Ze verstaat niet waarom koppels bij elkaar blijven die voortdurend schreeuwen. Haar buren hebben drie kinderen met tovenaarsnamen, ze denkt soms dat haar buurvrouw een heks is, want als ze geschreeuw hoort door de muren, is dat hoofdzakelijk de heks die ze hoort. Daarom, heeft ze de vreselijkste buren.
Maar ze had dus een geweldige dag, want haar jeugdvriendin die schoonheidsspecialiste is, nodigde haar ’s ochtends uit in haar salon, om haar te waxen, te verwennen, haar mooier te maken en intussen bij te praten, aangezien het al drie maand was geleden dat zij elkaar zagen. Dat vinden vrouwen geweldig: praten, kletsen, nieuwtjes en oudjes uitwisselen. Ze vertelde haar vriendin over haar nieuw lief, hoe geweldig ie wel is en hoeveel ze wel van hem houdt. Haar vriendin vroeg of ze geen foto van hem had. Ze toonde enkele foto's op haar digitale camera die ze altijd in haar tas draagt en vriendin vond dat hij ‘een echte vent’ is, die heel verliefd in de camera keek. Die echte vent belde haar, terwijl vriendin haar gezicht met een loep aan het pijnigen was om zwarte puntjes te verwijderen. Zij houdt nochtans niet van schoonheidssalons of kappers, ze vindt ze een noodzakelijk kwaad. Maar terwijl haar vriendin vertelde hoe haar zomervakantie was verlopen, besloot zij haar lief later op de dag te verrassen.
Zij hadden het samen over relaties, hoe ingewikkeld die soms zijn vandaag de dag. Hoe ze, nu ze in hun dertiger jaren waren, mensen tegenkwamen die al een heel leven hadden geleefd. Ze hadden het over hun leven, hun verleden die ze samen hadden gedeeld. Toen ze beiden eenentwintig waren, gingen ze op reis naar Turkije, waar ze een avond met een Vlaamse zanger op stap waren geweest. Die zanger zong niet meer, hij deed evenwel mee aan een realityprogramma op vt4 waar ze beiden niet naar keken. Zij kijkt bijna nooit tv, de tv staat vaak aan als ze alleen thuis is, terwijl ze het merendeel van de tijd tekeningen maakt of verhalen verzint. Ze houdt van sprekende mensen en luistert dan naar hun stemmen op de achtergrond.
Toen ze de nodige chit-chat hadden weggelachen met een koffie, reed ze naar de stad waar haar lief werkt. Samen gingen ze wat drinken. Als ze hem ziet, staat de tijd voor hen stil. De tijd zweeft tussen hen in en dekt hen toe met niks dan liefde. In hun ogen schuilt wie ze zijn en verdrinken ze in elkaar, ze zijn zielsverwanten, hij is zij en zij is hij. Toen zij elkaar ontmoetten voor het eerst, lag alles vast wat zij samen nog zouden beleven. Hun woorden vullen elkaar aan wanneer zij spreken.
Toen ze naar huis reed en Nat King Cole zacht ‘Smile’ hoorde zingen op de radio, dacht ze aan alle leuke dingen die ze al met hem beleefde. Herinneringen die ze samen maken, die haar dag zo geweldig maakte. Ook besefte ze dat de ene dag beter is dan de andere. Alles komt goed, dat moet. En toen ze thuis was gekomen en zich dompelde in een bad met warm water, haar ogen sloot en haar haren waste met L’Oréalshampoo, omdat ze dat waard is, glimlachte ze. Het was een doordeweekse maandag, die ze zelf bijzonder had gemaakt. En toen zij haar ogen sloot wanneer haar geurende haren haar kussen raakten, overliep ze haar dag in gedachten. De dag die eindigde waar die was begonnen. Maar nu was het stil en hun gevoerde gesprek zalfde haar lichaam zoet na, waarin mooie dromen omsloten lagen. Slaap zacht, fluisterde hij haar toe, slaap zacht, antwoordde ze.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten